Beste lezer, dit is een advertentie van een 34-jarige alleenstaande moeder. Mijn vriend is overleden. Hij was ongeneeslijk ziek en heeft de strijd niet kunnen winnen. Zijn dood was een bevrijding. Want als leven geen leven meer is, is de dood geen vijand, maar eerder een welkome vriend. Dat waren zijn woorden. Het is nu twee jaar later en het heeft een plekje, een dierbaar plekje. Wie herkent dit, heeft misschien ook iemand verloren en wil ook nog graag wat van het leven maken? Laat dan wat van je horen. Misschien kunnen we eens samen koffie drinken? Of verras mij met een ander leuk voorstel. Hartelijke groet, Trix